lentekriebels

Lentekriebels

Lentekriebels zijn goed voor je!

Heb je gisteren ook “De Luizenmoeder” gezien? Het ging over de lentekriebels, een project dat elk voorjaar terugkomt op basisscholen. In de aflevering had de school nogal wat moeite met het bedenken van de juiste terminologie en de ouders waren het niet allemaal even eens met het praten over rupsen en vlinders en pielemuis en muizenvreugd (waar Bol.com dan overigens weer prachtig op inspringt met haar online reclame ;-). Sommige ouders vonden dat het project afgeschaft moest worden.

En wat betekent “lentekriebels” dan? Gaat dat alleen over het onderwerp seksualiteit? Sommige ouders in de serie stonden wat dat betreft lijnrecht tegenover elkaar. Ik heb eens opgezocht wat er in een woordenboek staat. Het is niet zomaar in een woord te vatten, nee lentekriebels wordt omschreven als: “een gevoel van leven in te blazen en de onrust in verband met de komst van het warme weer en de vernieuwing van de natuur in het voorjaar. “ Een hele mond vol en een zin die ik dan een paar keer moet lezen om hem goed op te nemen.

De simpele uitleg is dat lentekriebels in feite gewoon een gevolg van hormonen zijn. In het voorjaar zijn de dagen weer wat langer en dit daglicht zorgt ervoor dat we vitamine D in ons lichaam aanmaken. Vitamine D kunnen we namelijk niet uit voeding halen maar enkel uit daglicht. En vitamine D zorgt er weer voor dat de hormonen melatonine, serotonine en dopamine aangemaakt worden. Deze drie hormonen hebben invloed op je bioritme. In de lente loopt het daglicht veel meer in de pas met onze biologische klok. We staan niet meer op in het donker en de avonden zijn ook langer licht.

Na al die maanden van cocoonen binnen op de bank met kaarsjes aan, krijgen mensen weer veel meer energie om dingen te doen en erop uit te gaan. Ze willen lekker naar buiten, de frisse lucht in.

In mijn omgeving merk ik het ook. Je hoort weer meer vogels fluiten en je ziet weer meer (vrolijk kijkende) mensen buiten fietsen en wandelen. De kinderen gaan weer meer buiten spelen. En we hebben zelf thuis het bewijsmateriaal van onze zonnepanelen. Na maandenlang steeds lagere opbrengsten, zie ik de afgelopen weken een stijgende lijn ontstaan van meer en meer zon.

Het kan zijn dat je juist niet dat vrolijke, fladderige gevoel hebt wat de meeste mensen hebben in het voorjaar. Maar dat je juist last hebt van een voorjaarsmoeheid. Misschien heb je dan, zonder dat je het weet, te weinig vitamine D aangemaakt. Probeer dan elke dag lekker even naar buiten te gaan en neem meteen even wat beweging mee! Je zult zien dat naarmate je actiever wordt, het steeds meer vanzelf zal gaan. Heerlijk die lentekriebels!

 

Goede voornemens?

Een goed voornemen

Ja, wat is dat eigenlijk? Ik ben zelf niet zo van de goede voornemens om per 1 januari mee te starten. Niet omdat ik geen dingen beter kan doen maar omdat ik vind dat je elke dag kunt starten met goede voornemens. Verder merk ik bij mezelf dat om wezenlijk dingen bij mezelf te veranderen of verbeteren alleen een voornemen niet genoeg is.

Zo weet ik van mezelf dat ik in de herfst en winter, wanneer de dagen korter worden, het liefste met een dekentje op de bank wil zetten. Kaarsje aan, ereader, pot thee en liefst ook nog een stukje chocolade. Maar daardoor had ik in de winter veel minder beweging. Veel te weinig beweging naar mijn zin.  En dan kan ik me wel voornemen om elke dag een stukje te lopen maar ja……lopen in de regen daar heb ik een hekel aan en het is al zo vroeg donker.

Ik wilde 1,5 jaar geleden starten met meer beweging en ook meer spieren opbouwen (mede omdat de grootste afname van spiermassa tussen je 40 en 50 jaar is). Mijn plan werd een sportschoolabonnement waarbij ik dan 2 keer per week ging sporten. De sportschool is niet goedkoop en dat maakt dat ik ook niet makkelijk verzuim want dat vind ik zonde van mijn geld. En nu is het een gewoonte geworden, het zit in mijn ritme dat ik 2 keer per week sport. Dat lukt me niet elke week op dezelfde tijden maar elk weekend neem ik mijn agenda door voor de komende week en plan ik mijn sportmomenten in. En daar zit minimaal 1 x per week Pinkboxing bij want dat vind ik het allerleukste. Dus voornemen, plannen maken en dan in de actiestand. Die actiestand daar gaat het om.

Deze gedragsverandering in beweging werd na verloop van tijd een gewoonte. Er is onderzoek gedaan naar hoelang het duurt voordat een eet-, drank- of beweeggewoonteverandering gewoonte wordt. Dat blijkt gemiddeld 66 dagen te duren. En soms heb je een kleine terugval, zoals ik laatst toen ik niet fit was, maar ik pakte gewoon mijn nieuwe ritme weer op.  Zonder mezelf te veroordelen dat het even niet gelukt was. Eigenlijk maakt het helemaal niet uit hoeveel tijd het kost om een gewoonte te veranderen want het belangrijkste is gewoon beginnen. DOEN! En daarmee wil ik absoluut niet zeggen dat het zo makkelijk is …..

 

 

 

 

leefstijlcoaching, vitaliteitscoaching

Telefoonterreur

Telefoonterreur

Ken je dat spelletje Candy Crush? Dat kun je zo lekker op je telefoon spelen op allerlei “verloren” momenten. Elke keer weer een vers nieuw level, het lijkt een eindeloos spel. En doordat je steeds nieuwe levens krijgt, ga je maar door. Gewoon lekker even op de bank Candy Crushen om er een uur later achter te komen dat het een uur later is en je hebt niets gedaan van alles wat je nog wilde….

Ik deed dat ook, tot 1,5 jaar geleden. Ik denk dat ik wel 1,5 jaar lang Candy Crush speelde op allerlei momenten. Ik was al bij een erg hoog level. En ik heb zelfs 🤫 weleens opgezocht hoe ik een level moest uitspelen als het niet direct lukte.

Op een gegeven moment was ik het zat! Als ik nadenk over wat ik graag in mijn vrije tijd wil doen en wat ik echt ontspannend vind dan is dat zeker geen Candy Crush. Nee, ik heb nog tig boeken op mijn lijstje staan die ik wil lezen. Elke dag minimaal een half uurtje wandelen, een spelletje doen met mijn kinderen, iets lekkers bakken, creatief bezig zijn. Ik kan zo heel veel dingen opnoemen maar daar zit zeker geen Candy Crush bij.

Op een gegeven moment heb ik heel Cold Turkey alle Candy Crush van mijn apparaten gehaald. Dus zowel telefoon als iPad als laptop. En heb ik het gemist? Nee, totaal niet. Het voelde eerder als een bevrijding. Want elke keer die pushberichten dat er nieuwe levens waren, dan moest ik daar weer wat mee. Dat is zo’n gemeen psychologisch trucje die pushberichten. Die rode cijfertjes hebben niet voor niets de kleur rood. Dat prikkelt namelijk je geest. Door dat balletje wil je per se gaan kijken, want je hersenen worden geactiveerd. Je herkent vast het nieuwsgierige gevoel dat je wil weten wat dat rode balletje voor je in petto heeft. Ook bij Social Media is dat zo. Zeg eens eerlijk wat het met jou doet als je ziet dat er 4 Facebookmeldingen voor je zijn?

Candy Crush is natuurlijk een van de vele voorbeelden. Heb jij ook een app waar je veel te veel mee bezig bent? Waar teveel tijd heen gaat die je eigenlijk aan andere dingen wil besteden? Misschien een mooie periode tussen kerst en oud en nieuw om eens te kijken welke apps er op jouw telefoon zitten en welke je eigenlijk wel zou willen verwijderen. Of als je ze niet kwijt wil, maar wel minder afhankelijk van je telefoon wil worden, stel de telefoon dan zo in dat je geen pushberichten meer krijgt.

Een andere eyeopener kan zijn om je telefoon eens te negeren. Kijk eens eerlijk naar jezelf: neem jij je telefoon overal mee naar toe? Naar het toilet, als je televisie kijkt op de bank, als je ergens moet wachten of zelfs mee naar bed? Probeer daar eens mee te experimenteren. Misschien schrik je er wel een beetje van (had ik ook) dat het zo’n ingebakken gewoonte is geworden. Ik weet het van mezelf ook nog wel: vroeger bij de bushalte of op het station als je ergens moest wachten. Je staarde wat voor je uit en keek een beetje rond, maakte misschien vaker een praatje. Nu staat iedereen naar zijn schermpje te turen. Dat doe ik zelf ook, maar ik ga me voornemen om op “wachtmomenten” dat eens wat vaker juist niet te doen.

Toch raar eigenlijk als je dus kijkt naar 10 tot 20 jaar geleden. De smartphone beheerst ons leven steeds meer. En is het nu een andere, betere of leukere invulling van vrije tijd geworden? Wat deed jij in je vrije tijd in de periode dat je nog geen smartphone had? En zou jij zelf iets willen en kunnen veranderen aan jouw telefoongedrag? Bedenk eens wat je dat kan opleveren en of je dan iets mist. Zoals ik in het begin al zei over mijn Candy Crush: ik heb het geen moment gemist!

 

Weer zo’n nieuwe hippe trend?

Weer zo’n nieuwe hippe trend?

Mealpreppen. Ineens zag ik dat woord dagelijks langskomen op onder meer Facebook, in berichtjes maar ook in de beroemde #mealprepping.

Wat is dat mealpreppen nu eigenlijk?  Met Wikipedia krijg je het in ieder geval niet gevonden 😉 Na een rondje Google slaan de links mij om de oren. Van “mealpreppen voor beginners” tot de “grootste fouten bij mealpreppen”.  Het leeft blijkbaar enorm.

Mealprepping is de hippe term voor je maaltijden voorbereiden. Je kookt van tevoren, zodat je in de drukke werkweek tijd bespaart en niet in de verleiding komt om iets te bestellen of af te halen. Je kunt wat grotere hoeveelheden inkopen en hoeft minder weg te gooien wat ook geld kan besparen. Je “preppy” maaltijden bewaar je in de koelkast of vriezer zodat je altijd een voorraadje hebt. Meal prepping kun je doen op een rustig moment in de week.

Goh, het is dus een hippe term voor iets wat ik zelf vaak doe (al jarenlang eigenlijk). Op mijn werk vragen collega’s zich soms af hoelang ik die ochtend bezig ben geweest met mijn lunch. Die bestaat dan uit bijvoorbeeld salade en een zelfgemaakte groentemuffin of mueslireep. Eh…. vanmorgen niets aan gedaan, maar gisteren tussen het koken van de avondmaaltijd door of nog een restje van een andere keer. Ik blijk dus al jaren te “preppen”.

Naast de bovengenoemde voordelen zoals het besparen van tijd en geld en het minder weggooien van spullen (eten weggooien vind ik zo moeilijk, mijn hele koelkast staat altijd vol met bakjes en restjes) zijn er nog meer voordelen. Je kunt namelijk op deze manier heel makkelijk meer groenten toevoegen aan jouw eten en gezonder eten. En persoonlijk vind ik dit ook een heel makkelijker manier om meer variatie in je maaltijden aan te brengen. Op mijn werk kijken ze altijd heel nieuwsgierig wat ik nu weer in mijn bakjes heb zitten. Ik moet zeggen dat ik veel meer naar mijn lunch uitkijk dan wanneer ik 2 sneetjes brood met kaas mee zou nemen.

Maar hoe pak je dat op een handige manier aan? Het begint met plannen. Ik plan de avondmaaltijden meestal ook voor 5-7 dagen in. Het is niet moeilijk om dat ook met de lunch te doen. Om het wat overzichtelijker te houden, kun je het ook voor een dag of 3 doen. De reden dat ik het voor een langere periode doe, komt doordat wij in een klein dorp wonen met minder winkelvoorzieningen. Daarnaast heb ik een grote vrieskist waarin ik van grotere maaltijden vaak kleine porties invries.

Voor mealprepping is niet alles geschikt. Zelf neem ik vaak kleine salades mee (zorg voor minibakjes waar de dressing los ik kan). Maar ook kwark, noten, zaden, quinoa, rauwkost, kipfilet, gekookt ei, (groenten)omelet, wraps, overnight oats, gerookte zalm, fruit, zelfgemaakte mueslirepen of muffins. Soms neem ik zelfs soep mee (in een goede thermobeker blijft dat goed warm). Keuze en variatie genoeg en steeds ontdek ik weer nieuwe dingen of heb ik een left-over die ook heel goed gaat als lunch. Je kunt ook sites als Pinterest gebruiken als inspiratiebron. Kortom mealprepping is eigenlijk niets nieuws maar iets bestaands in een hip jasje. En je kunt er heerlijk je culinaire creativiteit in kwijt en dat hoeven echt geen ingewikkelde recepten te zijn. Begin lekker simpel en geniet!